• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

هرگز نبوده ایم بجز خاک پای تو
دل مبتلا نبوده مگر مبتلای تو
ای راز عشق سینه اسرار باز کن
اشکیم ما و همسفر گریه های تو
دل های ما که راه به هم دارد این همه
با هم شکسته ایم دل و جان فدای تو

ملک کبیر عشق که ویران نمی شود
بالاتر از مناره و گنبد ، همای تو
رحمی به این دلم کن و بالی بده که ما
عاشق نمی شویم مگر در هوای تو
شاهین پرش شکست و به اوجت نمی رسد
آری حکایتیست به ارض و سمای تو
وقتی که دین عشق سزاوار عاشقیست
مرتد شود کسی که کند ناسزای تو
گویا که این تقاص نقی بودن شماست
ناپاک آن دلی که نگوید ثنای تو
از سامری امید به غیر از خُوار نیست
موسی ظهور می کند از سامرای تو
شاه جهان اگر که شوم هم دوباره باز
آیم به سامرای تو باشم گدای تو
دنیا دو راهی است و شما هادی منید
دنیا دو روز با دو قدم رد پای تو
من راهی ام سفر به سفرنامه اش خوش است
یک دفتر پر از غزلم من برای تو

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

می خواست جان سپاردوجانی دگرنداشت

       هنگام كوچ بود ولی بال و پر نداشت

چشمش ز پنجره سوی مهتاب خیره بود

      معلوم بود این شب آخر سحر نداشت

افتاده بود روی زمین آه می كشید  

اگه اشك نداری،اگه می بینی چشمت خشكه،ناله كه داری خرج كنی،امام صادق علیه السلام فرمود:خدا رحمت كنه اونی كه تو مصیبت های ما آه می كشه،بگو:آه. اگه تصور كنی آه كه هیچی،فریاد می زنی، 

افتاده بود روی زمین آه می كشید  

         اما كسی ز  حال دل او خبر نداشت

با خاطرات تلخ خودش گرم می گرفت

جز اشك، یار و همدمی آخر به بر نداشت

می دونی یاد چی اوفتاد،یاالله ،بچه غیرتی های شیعه

یاد دمی كه در پی مركب دویده بود 

 با ناله ای كه در دل دشمن اثر نداشت

نوش جونت این جام محبت مولات،افتاده بود یاده اون لحظه ای كه،اومدن نیمه ی شب،از تو خونه كشیدنش بیرون،پای برهنه تو كوچه ها،كجا بردنش،مجلس شراب بردنش،باور می كنی یا نه،میخوای بزنی بزن،می خوای داد بزنی بزن،راسته،دروغ نیست،بچه شیعه باید بمیره،كشوندش تو مجلس شراب،با سر برهنه،شراب تعارف كرد،وای،وای،

یاد دمی كه قبر خودش را نظاره كرد

عجب حرومزاده ای بود این متوكل،عجب ملعونی بود،تو خونه ی آقا جلوی آقا،قبرش و كند،ای وای بمیرم،من فكر می كنم می گم شاید برا خود آقا،مرگ شیرین بود،راحت می تونست بشه،اما برا بچه هاش چقدر سخته،بمیرم برا امام عسگری

یاد دمی كه قبر خودش را نظاره كرد

 با ظالمی كه شرم از آن خون جگر نداشت

می ریخت اشك و

نه امام هادی،همه ی اهلبیت ما اینجوری جون دادند،ان شاءالله ما هم اینجوری جون بدیم،ان شاء الله ما هم دم آخر گریه كنیم جون بدیم،چه گریه ای،نه گریه ی ترس،نه گریه ضعف،نه گریه ی نیاز،ان شاءالله دم آخر اینجوری بمیریم،

می ریخت اشك و نوحه گودال می سرود

ازخواهری غریب و حسینی كه سر نداشت

آی حسین......

از دختری كه بعد عمو در مسیر شام 

 دیگر به غیر زجر و سنان همسفر نداشت

حسین..........

از سـوز زهـر تشنـه شـد و گفـت یا حسین

 ای كـاش هیـچ وقـت ربـابت پسر نداشت

كجا ببرمت،همین یه مسیر مسیر روضه ی من،می گن امام عسگری،خیلی فردا بی تابی كرد،وقتی بدن بابا رو دید،وقتی داغ بابا دید،یا امام عسگری،شنیدم گریبان چاك زدی،شنیدم به سر و صورت زدی،شنیدم برا داغ بابات،بلند گریه كردی، مگه چه كردن با بابات،مگه چه جوری كشتنش،اگه شما گریبان چاك زدی،پس زین العابدین چی بگه كربلا،یا الله،گریبان چاك زد امام عسگری،اما كربلا،زین العابدین دید همه دارن بدنهارو دفن می كنن،هیچكی به بدن حسین نگاه نمی كنه،حسین...........عمه چرا بدن بابامو دفن نمی كنن،مگه بابای من،مسلمون نیست،چرا بدنهای خودشونو دفن می كنن،یكی نبود بگه زین العابدین،صبر كن،الان یه كاری می كنن،دیگه بدن بابات پیدا نباشه، الان ده نفر میان،اسباشونو میارن،فرج امام زمان بگو حسین.....

                                             دانلود روضه

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

ای ازغم تو بر جگر سنگ شراره

وی در همه ی عمر ستم دیده هماره

سنگینی ِ اندوه تو از كوه فزون تر

غمهای فراوان تو بیرون زشماره

كی مثل تو در حبس ستم بازوی بسته

بر قبر خود از جور عدو كرده نظاره

تو آیه ی تطهیری دشمن به چه جرأت

باجام می خود به سویت كرده اشاره

مظلوم وا  اماما ؛مظلوم وا  اماما

مسموم وا اماما، مسموم وا اماما

ازهجر تو باید كمر كوه شود خم

جایی كه گریبان ولایت شده پاره

تا ماه جمالت به دل خاك نهان شد

بر چهره زچشم حسنت ریخت ستاره

از تیغ زبان زخم فراوان به دلت بود

كز زهر زپا تا به سرت سوخت دوباره

مظلوم وا  اماما ؛مظلوم وا  اماما

مسموم وا اماما، مسموم وا اماما

ای كعبه ی دل كوی تو یا حضرت هادی

وی قبله ی جان روی تو یا حضرت هادی

تو اختر برج نبوی شمس هدایی

ماه علوی،آینه ی حسن خدایی

فرمانده ی ملك قدر و عشق رضایی

آری تو علی بن جواد اِبن رضایی

فریاد كه زد زهر ستم شعله به جانت

افسوس كه مسموم شدی چون پدرانت

صد آه و ز تن رفته برون تاب و توانت

سوزد جگرم بر تو و غمهای نهانت

من آبرو از خاك دره سامره دارم

من خاطره ها از سفره سامره دارم

من جلوی طور از شجره سامره دارم

من عشق دو قرص قمره سامره دارم

مظلوم وا  اماما ؛مظلوم وا  اماما

مسموم وا اماما، مسموم وا اماما

دانلود مداحی

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

ای كعبه ی دل كوی تو یا حضرت هادی

وی قبله ی جان روی تو یا حضرت هادی

ای چشم همه سوی تو یا حضرت هادی

ای خلق و ثنا گوی تو یا حضرت هادی

ای یارم، دلدارم،  دلدارم،  ابن الجواد

تو اختر برج نبوی شمس هدایی

ماه علوی،آینه ی حسن خدایی

فرمانده ی ملك قدر و عشق رضایی

آری تو علی بن جواد اِبن رضایی

من آبرو از خاك دره سامره دارم

من خاطره ها از سفره سامره دارم

من جلوی طور از شجره سامره دارم

من عشق دو قرص قمره سامره دارم

دانلود مداحی

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

روح عالم،اسم اعظم

دل به غم دادی،حضرت هادی

عالم سیه پوشه،دلتنگی و داغش

پرپر شده تو فصل غم، گلهای باغش

هر شب روی هم، غم ناله داره

یه باغ پرپر ،آلاله داره

امشب دل شیعه اسیره

تو چنگ بغضی بی اراده

آخه آقمون و کشیدن

 تو کوچه باپای پیاده

روح عالم،اسم اعظم

دل به غم دادی،حضرت هادی

چشمای گریونش،زلف پریشونش

داره حکایت می کنه،از قلب خونش

صداش گرفته،چه نیمه جونه

شبیه عمه، قدش کمونه

از اشک و آهِ بی قراری

باغ نگاش پُر شکوفه است

گاهی به یاد کربلا و

گاهی به یادشام و كوفه است

روح عالم،اسم اعظم

دل به غم دادی،حضرت هادی

دانلود مداحی 

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

امام هادی النقی(ع)-محکومیت توهین ها

با گرد ستم سپیده همدم نشود

 این آینـۀ زلال مبهم نشود

 صد بار اگر حُرمت و قدرت شکنند

 از منزلت تو ذرهّ ای کم نشود

×××

دل را غم تو دوباره خونین کرده است

 بر دشمن تو فاطمه نفرین کرده است

 ای رهبر و مقتدای ما، هادیِ دین

 بیزارم از آنکه بر تو توهین کرده است

×××

با تشکر از آقای وفایی  برای ارسال این شعر به جنبش فدائیان امام هادی النقی(ع)

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

امام هادی النقی(ع)-مدح

ای ارتفاع سر به گریبانِ آسمان!

 بالاتر از بلندی ایوان آسمان!

 قدِّ فلک به قصر بلندت نمی رسد

 آغاز بارگاه تو پایان آسمان...

 زل می زند به اوج تو و تیره می شود

 دنیا به پیش چشم هراسان آسمان!

 یک عمر مردمانِ تو را ناشناخته

 افسانه ساخته ند از احسان آسمان

 غافل که از دو چشم فراوانِ مهر تو

 بر خاکیان روان شده باران آسمان

 حتی ندیده اند در آغوشِ رحمتت

 هر شب ز خواب پر شده چشمان آسمان

 او را سپرده دست تو پروردگار و بعد

 سوگند داده: جان تو و جان آسمان!

وقتی درخت های زمین با امید تو

 دستی رسانده اند به دامانِ آسمان

 من هم گدای سکه ی خورشید مانده ام

 دستم به دامن تو سلطان آسمان!

×××

با تشکر از خانم مهیجی برای ارسال این شعر به جنبش فدائیان امام هادی النقی(ع)

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

امام هادی النقی(ع)-شهادت

من آن صیدم که بین دام این بیگانه افتادم

 من آن شمعم که در این بزم، بی پروانه افتادم

 من آن مرغ گرفتارم بیا مادر تماشا کن

 به کنج این قفس پر بسته و بی دانه افتادم

 مرا بزم شراب آورده ای؟ شرمی کن از زهرا

 به یاد عمه ها در مجلس بیگانه افتادم

 چو دیدم این همه زیور به روی تاج و تخت تو

 به یاد گوش مجروحِ گُلِ دردانه افتادم

 به من در حالت مستی جسارت میکنی، یادِ

 لب بی آب و چوبِ زاده ی مرجانه افتادم

×××

با تشکر از آقای خرازی  برای ارسال این شعر به جنبش فدائیان امام هادی النقی(ع)

امام هادی النقی(ع)-شهادت

من آن صیدم که بین دام این بیگانه افتادم

 من آن شمعم که در این بزم، بی پروانه افتادم

 من آن مرغ گرفتارم بیا مادر تماشا کن

 به کنج این قفس پر بسته و بی دانه افتادم

 مرا بزم شراب آورده ای؟ شرمی کن از زهرا

 به یاد عمه ها در مجلس بیگانه افتادم

 چو دیدم این همه زیور به روی تاج و تخت تو

 به یاد گوش مجروحِ گُلِ دردانه افتادم

 به من در حالت مستی جسارت میکنی، یادِ

 لب بی آب و چوبِ زاده ی مرجانه افتادم

×××

با تشکر از آقای خرازی  برای ارسال این شعر به جنبش فدائیان امام هادی النقی(ع)

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

امام هادی النقی(ع)-مدح

بال كسی به اوج هوایت نمی رسد

حتی ملك به گرد دعایت نمی رسد

دسـتان آسمان به بلنـدای آسمان

بر خاك ریشه های عبایت نمی رسد

آقا بدون نور تو حتی فرشته هم

گمراه می شود به هـدایت نمی رسد

تو چهارمین علیِّ سریر ولایتی

درك زمین به فهم ولایت نمی رسد

فخر گدایی سر كویت همین بس است

صد پادشاه هم به گدایت نمی رسد

ما را غلام حضرت هادی نوشته اند

دیوانگان غیر ارادی نوشته اند

وقتی قرار شد كه كمی سروری كنم

باید همیشه پای شما نوكری كنم

روی زمین كه رد و نشان از شما كم است

باید نظر به نقطه ی بالاتری كنم

وقتی قرار شد به تو نزدیك تر شوم

باید كه التماس به چشم تری كنم

بار رسالت غم تو روی دوش من

پس می توان به عشق تو پیغمبری كنم

با این گدایی تو همیشه امام عشق

باید به كل عالمیان سروری كنم

چون دل میان زلف كسی ساده گم شدم

شكر خدا اسیر امام دهم شدم

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

امام هادی النقی و امام حسن عسکری(ع)-تخریب سامرا

چه خبر از صفای عسگریین

دل گرفته برای عسگریین

چه خبر از شکوه گنبد او

از دو گلدسته های عسگریین

چه خبر از ضریح و کاشی ها

مرقد دل ربای عسگریین

مانده از سُر من رای گویا

تلّی از خاک جای عسگریین

همه گریند با امام زمان

در غم روضه های عسگریین

آن بقیع و خرابی اش کم بود

شد اضافه عزای عسگریین

نه ز سرداب مانده آثاری

نه ز ایوان طلای عسگریین

می برم من شکایت این قوم

پیشگاه خدای عسگریین

روضه دارد وجب وجب خاکش

وای از کربلای عسگریین

نسل اینان ز نسل کوچه بود

شاهدم ناله های عسگریین

گر بگویم میان کوچه چه شد

در بیاید صدای عسگریین

فاطمه زیر دست و پا افتاد

گریه کن، مقتدای عسگریین

منتقم بهر انتقام بیا

یار درد آشنای عسگریین

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

به کوری دو چشم آن حقیری
که از فرط حقارت بد دهان است
به هر دیوار این دنیا نوشتیم
" نقی" زیبا ترین نام جهان جهان است

با تشکر از روابط عمومی هیئت نادعلی(ع)کرجبه خاطر ارسال این شعر به حرم شاه

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

امام هادی النقی(ع)-مدح و شهادت

وقتی نگاهم را به بــاران می نشانم

 وقتی كه خونِ دل ز دیـده می فشانم

 گُل می كند شـوق تو و با جـذبۀ عشق

 دل را به سوی سـامرایت می كشانم

 چون آینه محو جلالت می شود دل

 مبهوت در قدر و كمالت می شود دل

 یادت چـراغ خلـوت اندیشۀ ماست

 مهرت همیشه در رگ و در ریشـۀ ماست

 ای هـادی گمگشتگــان راه توحیـد

 خـدمت به راه مكتب تو پیشۀ ماست

 بـر سـائـلان آستـان خود كرم كن

 ما را به راه عشق خود ثابت قدم كن

 ای مظهـر كـل صفـات حـق پرستی

 بخشیده از جام شرف بر عشق، مستی

 ما قطرۀ دریـای احســان تو هستیم

 مـا ذره ایـم ای آفتــاب كُـل هستی

 تـاریكی مـا را ببخشــا روشنـائی

 ما را به اوج معــرفت كن رهنمـائی

 ایمان شكـوفـا شـد ز گلــزار لب تو

 عـرفـان فضیلت یـافته از مذهب تو

 ای چشمـۀ جـوشنـدۀ ایثـار و تقـوا

 قـرآن شـده احیــا ز سعیِ مكتب تو

 تو رهبر دین، شهـریـار مُلـك دینی

 تو هــادی راه تمـــام مــؤمنینی

 تو كعبــۀ دل هــایی و قبلــه نمـائی

 تو چـون نسیم صبحگاهی جان فزائی

 گنجینـۀ قـدر و كمـال و علـم و دانش

 تو گـوهـر نـاب جـواد ابـن الرضائی

 جود تو جـوشیده ز جود آن جواد است

 دنیا مرید و درگهت باب المراد است

 ای آن كه تـابـد نو رایمـان از نهادت

 شد جامعـه آئینـه ای از اعتقــادت

 گر دشمـن بیــدادگر بیـداد می كرد

 گلبـانگ پُر شـور تو شـد تیغ جهادت

 روز عدو را بـا كــلامت شام كردی

 مـوج ستـم را خسته و آرام كردی

 آنـان كـه از روز ازل غـرق عنــادند

 غـافل ز روز محشـر و روز معـــادند

 وقتی قـدم در بـركۀ شیـران نهادی

 دیدنـد، شیـران سر به پای تو نهادند

 ای آفتـاب آسمــان حـق پرستی

 در اختیـار تـوست نبض كُّل هستی

 ای آن كه قرآن در تجلایی جهانگیـر

 با آیـۀ تطهیــر كـرده از تــو تقـدیر

 دشمن هجوم آورد در شب بر سرایت

 بردنـد تا بـزم شـرابت با چه تقصیر

 وقتی كه بر بیـدادگر لب را گشودی

 كاخ ستم را بر سرش ویران نمودی

 ای آن كه هستی از تو درس عشق آموخت

 خورشید مهرت چلچراغ عشق افروخت

 با آن همـه قـدر و جــلال و راد مردی

 افسوس با زهر ستم جان و دلت سوخت

 تو سـوختی تا نورحق روشـن بماند

 پر پر شـدی تا باغ دین گلشن بماند

 ای مظهــر صبـر و وقـار و استقـامت

 ای اســوۀ ایمــان و ایثـار و كرامت

 امیــدوارم تـا بگیــری بـا نگـاهت

 دست «وفائی»را به صحـرای قیامت

 ای قبلـۀ امیــد از مــا رو مگـردان

 در رستخیز از عاشقان ابرو مگـردان

×××

با تشکر از آقای وفایی برای ارسال این شعر به جنبش فدائیان امام هادی النقی(ع)

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

امام هادی النقی(ع)-مدح

گرفته جان نفسم در ثناى حضرت هادى

دُر سخن بفشانم به پاى حضرت هادى

نداشت طوطى جانم هنوز لانه به جسمم

که بود مرغ دلم آشناى حضرت هادى

صفا و مروه کجا و حریم یوسف زهرا

صفاست در حرم با صفاى حضرت هادى

مقربان الهى فرشتگان بهشتى

کشند منت لطف و عطاى حضرت هادى

ز دست رفته شکیبم خدا کند که نصیبم

شود زیارت صحن و سراى حضرت هادى

درندگان زمین التجا برند به سویش

پرندگان هوا در هواى حضرت هادى

اگر به سامره‏ ام اوفتد گذر سر و جان را

کنم نثار به گنبد نماى حضرت هادى

دلم که درد گناهش به احتضار کشانده

پناه برده به دارالشفاى حضرت هادى

مرا چه قدر که گردم گداى خاک نشینش

که هست خازن جنت گداى حضرت هادى

دهد به روح لطیف ملک، صفا و طراوت

ملاحت سخن دل رباى حضرت هادى

به خاک عطر بهشتى پراکند اگر آید

نسیمى از طرف سامراى حضرت هادى

به عمر دهر مرا گر دهند عمر، نیرزد

به لحظه‏ اى که کنم جان فداى حضرت هادى

به تیرگى نبرى روى و راه خود نکنى گم

هدایت است به ظل لواى حضرت هادى

بخوان زیارت پر فیض جامعه که برى پى

به ارزش سخن دلرباى حضرت هادى

مرا رضایت ابن الرضا خوش است که دانم

بود رضاى خدا در رضایت حضرت هادى

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

امام هادی النقی(ع)-محکومیت توهین ها

باید که پی حق تو باشیم آقا

 دلداده ی مطلق تو باشیم آقا

 تا خار به چشم دشمنانت بکنیم

 باید که فرزدق تو باشیم آقا

×××

روزی برود اگر سرم با این شعر

 می گویم و سرفراز محشرم با این شعر

 بر دشمن تو امام هادی، لعنت

 به به که خنک شد جگرم با این شعر

×××

 فردای قیامت به چه خاری آید

 بر یاری تو هر که به زاری آید

 شاعر که برای تو امام هادی

 گر شعر نگوید به چه کاری آید؟!

×××

 از غصه دلت رها شده صد در صد

 دردِ دلِ تو دوا شده صد در صد

 گر نام امام هادی بر لب داری

 پس حاجت تو روا شده صد در صد

×××

با تشکر از آقای شجاع  برای ارسال این شعر به جنبش فدائیان امام هادی النقی(ع)

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

امام هادی النقی(ع)-شهادت

دسته دسته فرشته ها هر شب

بر تو عرض سلام می کردند

و بزرگان آسمانی ها

پیش تو احترام می کردند

آسمان ها همیشه دل گرم اند

بس که خورشید مهربان دارید

ذره ای هم به ما بتابانید

از نگاهی که بی کران دارید

باید از فاطمه اجازه گرفت

تا که نام تو را ترنم کرد

باید آری برای ذکر شما

یا وضو داشت یا تیمم کرد

لوحی از یک زیارت جامع

بهترین هدیه شما بر ماست

لوح سبزی که امتداد آن

در میان صحیفه ی زهراست

لحظه لحظه حیاتتان این جا

جان تازه به آسمان می داد

سیره های زلال و پاک شما

عکستان را به ما نشان می داد  

رزق های تمام این عالم

گر چه در دست آسمانت بود

گر چه هر روز آفرینش هم

احتیاجش به لقمه نانت بود

لیک هر روز ای تواضع محض

در پی رزق کار می کردی

و همیشه به نام بسم الله

سفره ات را بهار می کردی

می نویسد زمین کلامت را

می سراید زمان برای ما

دوست داریم بشنویم از تو

چند آیه بخوان برای ما

چشم هایت چقدر خون گرمند

که گدا را به خانه می خوانند

دست هایت چقدر پر مهرند

که کسی را ز در نمی رانند

آه دنیا! چه کرده ای با خود

با خودت با امام خوبی ها

مهر دیدی و در عوض کردی

دشمنی با تمام خوبی ها

تو چه کردی که آسمان لرزید

از غم و غصه های خورشیدش

از جگرهای پاره پاره ی او

از شب و روزهای تبعیدش

این علیِ چهارمی بوده

که به خانه نشینی اش بردی

و شبانه دو دست او بستی

به شب دل غمینی اش بردی

باز شب شد و باز مردی را

سر برهنه به کوچه ها بردند

خاطرات شکسته ی او را

به مدینه، به کربلا بردند

کینه هاشان شکفت وقتی که

ضربه از آفتاب می خوردند

بی حیاها به ناسزا آن شب

پیش چشمش شراب می خوردند

در همان جا که بزم شور و شراب

داغ های تو را شرر می زد

بغض سنگین اشک چشمانت

به حوالی کوفه پر می زد

به همان جا که دست زن ها را

به سر شانه هایشان بستند

و به دستان دختر حیدر

همگی را به ریسمان بستند

××

کاش آن لحظه آسمان ها را

روی کوفه خراب می کرند

چون اسیران اهل بیتی را

خارج از دین خطاب می کردند

شام مثل فضای کوفه نبود

که علی را حساب می کردند

با سری که به چوب می بستند

خواهری را عذاب می کردند

وای آن لحظه بر شما چه گذشت؟

که کنیز انتخاب می کردند

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

امام زمان(عج)-مناجات

آقا بنگر سوختن یک دله ها را

سر برده فراق تو دگر حوصله ها را

ما گم شده ی بادیه ی داغ فراقیم

در پای طلب ها بنگر آبله ها را

ما بی تو که رنگی ز خوشی هیچ ندیدیم

مشکل گذراندیم همه مرحله ها را

تا کی بنشینیم به امّید رهایی؟!

وا کن دگر از گردن ما سلسله ها را

آقا به خدا یک نظر لطف تو کافی است

تا از سر ما کم بکنی مشغله ها را

هر روز به همراه تمامیِ فرایض

خواندیم به امّید فرج نافله ها را

آیا رسد آن روز که روی تو ببینم؟

وقتش نشده بشنوم آقا «بله» ها را؟

سخت است بدون تو گذشتن ز پل نفس

مخصوصاً اگر کاشته باشد تله ها را

جنگ است میان من و شیطان درونم

برگرد و به پایان ببر این غائله ها را

آوارگی و خونِ دل و بغضِ شکسته

گفتیم برای تو تمام گله ها را

بالی بده ما را که به سوی تو بیاییم

یعنی که بیا کم بکن این فاصله ها را

کی؟ کِی؟ وَ کجا؟ خون به دل مادرتان کرد

پاسخ بده بر ما همه ی مسأله ها را

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

امام زمان(عج)-مناجات

هر سحر منتظر یار نباشم چه کنم

من اگر منتظر یار نباشم چه کنم؟

گریه بر درد فراق تو نکردن سخت است

خون جگر از غمت ای یار نباشم چه کنم؟

عده ای بر سر آنند اسیرت نشوند

من بر آنم که گرفتار نباشم چه کنم؟

تو چه کردی که من از خواب و خوراک افتادم

راستی راستی بیمار نباشم چه کنم؟

چهارده بار خدا عاشق تو شد من اگر

عاشق روی تو یک بار نباشم چه کنم؟

ابرویت تیغ مصرٌی ست که جان می طلبد

به طلبکار بدهکار نباشم چه کنم؟

خواستم نام مرا هم بنویسند همین

سر بازار خریدار نباشم چه کنم؟

من اگر مثل تو هر صبح و غروبی آقا

فکر بین در و دیوار نباشم چه کنم؟

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

امام هادی النقی(ع)-مدح و شهادت

ای دهمین رهبر والا مقام

نجل محمد خلف نه امام

روح دعا، روح سجود و قیام

سایۀ لطفت به سر خاص و عام

مُهر تو امضای صلات و صیام

سیّدنا حضرت هادی سلام

آینة احمدی و مرتضی

واقف آینده ای و ما مضی

هادی راه قدری و قضا

نجل جواد استی و ابن الرضا

جدّ و پدر هر دو امام همام

سیّدنا حضرت هادی سلام

خازن جنت به سرایت فقیر

پیش جلالت متوكل حقیر

ملك دل اهل ولا را امیر

دل كه نباشد به ولایت اسیر

نور الهی است بر آن دل حرام

سیّدنا حضرت هادی سلام  

ای ز كرامت شده غمخوار من

اشك تو در چشم گهربار من

نام تو و ذكر تو گفتار من

سامرۀ توست دل زار من

ای حرم دل ز تو بیت الحرام

سیّدنا حضرت هادی سلام

ای غمت از جور عدو بی حساب

ای جگر شیعه برایت كباب

دیده مدام از متوكل عذاب

از چه تو را برد به بزم شراب

خوب گرفتند ز تو احترام

سیّدنا حضرت هادی سلام

خون عوض اشك فشانم همه

نیست به سوز جگرم خاتمه

ناله شده بر لب من زمزمه

بزم شراب و پسر فاطمه

سوزد از این غم جگرم صبح و شام

سیّدنا حضرت هادی سلام

حیف كه ای بضعۀ پاك جواد

خصم ستم پیشه تو را زهر داد

داغ تو را بر دل عالم نهاد

دور تو كم بود و مصائب زیاد

عمر تو با خون جگر شد تمام

سیّدنا حضرت هادی سلام

سینه ز سوز مِحَن ات سوخت سوخت

شمع صفت جان و تنت سوخت سوخت

شیعه به هر انجمنت سوخت سوخت

آه كه قلب حسنت سوخت سوخت

اشك فشاند ز فراقت مدام

سیّدنا حضرت هادی سلام

حیف كه شد صحن و سرایت خراب

زائر قبر تو شده آفتاب

غربت تو كرده دلم را كباب

خون چكد از دیده به جای گلاب

سوخت از این غم جگر خاص و عام

سیّدنا حضرت هادی سلام

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

امام زمان(ع)-مناجات 

عیب از کجاست؟ غیبت او بی‌دلیل نیست

چون ذاتاً آفتاب، به مردم بخیل نیست

ما فرع خاک پای تو هستیم ـ ای حبیب! -

خاکی که سر به سجده نیارد، اصیل نیست

باید میان کوره بسوزد که گُل کند

دل تا میان شعله نیفتد، خلیل نیست

جایی که جای پای عروج محمّد است

راهی برای پر زدن جبرئیل نیست

بعد از دو نیم کردن دل، پا بر آن گذار

این سینه کمتر از وسط رود نیل نیست

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

امام هادی النقی(ع)-مدح

از ابتدا گِل من را خدا مطهر کرد

و بعد عشق تو را در دلم مقدر کرد

به نور ناب نگاه چهارده خورشید

وجود و فطرت و ذات مرا منور کرد

زلال ناب ولایت به جان من نوشاند

سپس تمام دلم را به نام حیدر کرد

به فضل و رحمت زهرا سرشت قلبم را

زلال اشک مرا از تبار کوثر کرد

سپس کمی نمک روضه در وجودم ریخت

به عطر سیب حسینی مرا معطر کرد

مرا اسیر غزل های چشم تو می خواست

نگاه روشنتان را کُمیت پرور کرد

چگونه می شود الطاف بی کران تو را

چگونه می شود ای با شکوه باور کرد

خدا اراده نموده که شاعرت باشم

همیشه هر سحر جمعه زائرت باشم

به غیر وادی عشق تو نیست وادی ما

ولایت تو مبانی اعتقادی ما

شکوه بی حد تفسیر شیعه برکت توست

رهین محضر تو فقه اجتهادی ما

میان چشم تو آیات فتح را دیدیم

خروش تو شده روحیهٔ جهادی ما

و آیه آیه قنوتت ترنم ملکوت

خلوص سجدهٔ تو مسلک عبادی ما

همیشه نور هدایت چراغ محفل ماست

به لطف این که تو هستی امام هادی ما

اگر کم از جلوات جلالی ات گفتیم

بذار این همه را پای کم سوادی ما

شدیم مثل گدایان سامرائی تو

مگیر خرده بر این خواهش زیادی ما

چه می شود که گدایِ گدای تو باشیم

چه می شود بپذیری فدای تو باشیم

همیشه می وزد از مرقدت نسیم بهشت

پر است صحن و سرای تو از شمیم بهشت 

کنار گنبد و گلدسته های تو دیدیم

شکوه عرش خدا، شوکت عظیم بهشت

عبور می‌کند از بین صحن اطهر تو

مسیر روشن حق، راه مستقیم بهشت

همیشه رزق من از دست با کرامت توست

میان جنت الاعلی تویی نعیم بهشت

همین که چشم من آقا به چشم تو افتاد

شدم اسیر نگاهت شدم مقیم بهشت

دوباره شوق زیارت هوائیم کرده

منم کبوتر صحن تو، یا کریمِ بهشت

میان صحن و سرایت کبوترم کردی

تو بال های مرا نذر این حرم کردی

بخوان زیارت پر محتوای جامعه را

بخوان که خوب بفهمم بهای جامعه را

بخوان که روح بگیرد ولی شناسی مان

بخوان و شرح بده آیه آیه جامعه را

نگاه روشن تو ای «مَعادِنُ الرَّحمَة»

بنا نهاده در عالم بنای جامعه را

میان عرش و زمین، در تمامی ملکوت

ببین تجلی بی انتهای جامعه را

بگیر دست مرا، «عادَتُکُمُ الاِحسان»

ببار بر دل من روشنای جامعه را

تو خواستی که فقط پیرو ولی باشیم

همیشه در خط مولایمان علی باشیم

بخوان مرا که به عشق تو مبتلا باشم

بخوان مرا که هوائی سامرا باشم

چه خوب می شود آقای من شوی تا من

تمام عمر در این آستان گدا باشم

مرا اسیر خودت کن که با عنایاتت

ز بندهای تعلق دگر رها باشم

نگاه روشنت اعجاز بی حدی دارد

طلا و مس نه، نظر کن که کیمیا باشم

تو خانهٔ دل من را تکان بده شاید

در آستانهٔ تو زائر خدا باشم

بده برات زیارت که یک شب جمعه

کنار قبر شهیدان کربلا باشم

شوم دوباره دخیل دو قبر شش گوشه

فدائی تو و ارباب با وفا باشم

تمام دار و ندارم همه فدای حسین

چه می شود که بمیرم شبی برای حسین

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

امام هادی النقی(ع)-محکومیت توهین ها

آقا سلام! بغض بدی مانده در گلوم

آورده اند سمت شما مرتدان هجوم

دجّال های فتنه به این شهر آمدند

دیدند با توایم همه قهر، آمدند

همسایه بسکه سنگ به همسایه زد امام!

شاهینِ فتنه بر سرمان سایه زد امام!

شیطان زبان گشوده به بی حرمتی تو را

در حیرتم گرفته عجب غربتی تو را

از بس گناه جامعۀ ما کبیره شد

شیطان فتنه کفر فروش عشیره شد

این شهر کوفه خیز عجب بی وفا شده است

این سرزمین غرور تو را کربلا شده است

هی حرف پشت حرف بگو سنگ پشت سنگ

پیشانی مرام تو را آشنا شده است

با دشنه ی ترانه به جنگ تو آمدند

هی واژه واژه نیزه به سویت رها شده است

از سوزشان به حیثیتت حمله کرده اند

در خیمه ی حریم تو آتش به پا شده است

یک روز دشمنت حرمت را خراب کرد

امروز گوشه گوشه زمین سامرا شده است

غم نیست ای امام، زمان دست شیعه است

ایران که هیچ، نبض جهان دست شیعه است

خون علی است در رگ ما موج می زند

این لشگر شماست اگر فوج می زند

رودیم و موجهای خروشان می آوریم

با اشک هایمان همه طوفان می آوریم

مثل همیشه مست کلام هدایتت

با هر فراز جامعه ایمان می آوریم

از سامرا به شیعه ی خود یک اشاره کن

مردانی از قبیله سلمان می آوریم

سربازهای پا به رکابی برایتان...

اصلا سپاهی از خود ایران می آوریم

مردانت از تمام زمین جمع می شوند

ما نیز پرچمی ز خراسان می آوریم

این شیعه تن به فتنه ی رنگین نمی دهد

این آسمان مجال به شاهین نمی دهد

×××

با تشکر از آقای ناصحی  برای ارسال این شعر به جنبش فدائیان امام هادی النقی(ع)

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

حبیب با حبیب خود، به خلوتی صفا کند

ندانم از چه بی گنه، عدو به او جفا کند

سرشک غربتش روان نوا زند زنای جان

نهان ز چشم دشمنان، بدوستان دعا کند

به پیکرش نشانه ها، یه سینه اش ترانه ها

که زیر تازیانه ها، رضا رضا رضا کند

به دست ها سلاسلش، زغصه سوخت حاصلش

چه می شود که قاتلش زفاطمه حیا کند

فتاده در ملالها، به عشق شور و حال ها

در آن سیاه چالها، خدا خدا خدا کند

فتاده دیگر از نوا، برو به دیدنش صبا

بپرس مرغ کشته را، کی از قفس رها کند؟

بخاک بی کس سرش،کسی نبود در برش

کجاست تا که دخترش، اقامه عزا کند

اثر نمانده از تنش، دلا برو به دیدنش

بگو عدو زگردنش، غلی که بسته واکند

به هر دلیست ماتمش، شکسته کوه را غمش

عجب مدار «میثمش»، قیامت ار بپا کند

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

چاه کجا یوسف زهرا کجا

شاه کجا سلسله بر پا کجا

ماه کجا سیلی اعدا کجا

اشک کجا خنده بی جا کجا

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

آفتاب عزّت از عرش جلال آمد پديد

 روز عيد شادمانى را هلال آمد پديد

آفتابِ فضل، تابان گشت از كوه شكوه

ظلمت شب هاى هجران را وصال آمد پديد

روز، روزِ شادى و وقت نشاط آمد از آنك *

 بهترين روزهاى ماه و سال آمد پديد

اخترى گرديد از برج ولايت جلوه گر

 كز جمالش آيتى فرخنده فال آمد پديد

آسمان علم را تابنده ماه آمد عيان

 گلستان شرع را خرم نهال آمد پديد

در سپهر عزّ و شوكت آفتاب آمد فراز

 بر هماى دين و دانش پر و بال آمد پديد

دشمنان را مايه درد و الم شد آشكار

 دوستان را دافع رنج و ملال آمد پديد

اى مسلمان ديده ات روشن كه از لطف خدا

 هادى الامّه شه احمد خصال آمد پديد

عشق و دل را موجبات اتّحاد آمد عيان

جان و تن را موجبات اتّصال آمد پديد

ركن دين بحر سخا غيث كرم، غوث امم

 نور حق شمس الضحى، فضل الكمال آمد پديد

عالمى فضل و تعالى، قلزمى علم و كمال

 بر سرير جاه و اورنگ جلال آمد پديد

شوكت و جاه و سعادت را محيط(3) آمد عيان

 حكمت و علم و فضيلت را جمال آمد پديد

جلوه ديگر به خود بگرفت عالم بهر آنك

 بر رخ زيباى خلقت خط و خال آمد پديد

هر چه خواهى از خدا «طايى» بخواه امروز چون

 بهر حاجت خواستن نيكو محال آمد پديد

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

به روى خاك غربت سر نهادم يا رسول الله

 ز دست دشمنان از پا فتادم يا رسول الله

ز آه آتشين و آب چشم و ناله جانسوز

 بساط ظلم را بر باد دادم يا رسول الله

به زندان از غم موسى ابن جعفر جدّ مظلومم

 برآمد آه سوزان از نهادم يا رسول الله

على را نور عينم من، گل باغ حسينم من

 ببين قرزند دلبند جوادم يا رسول الله

فراز قلّه كوهى مرا برد از پى تهديد

همان كو داشت اندر دل عنادم يا رسول الله

ز سوز زهر خصم دون شدم مسموم در غربت

 ز كف جان در ره جانانه دادم يا رسول الله

نگردد محو در تاريخ، شعر «حافظى» هرگز

چو با سوز درونش كرده يادم يا رسول الله

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

 دل را شراره غم تو پُرشرار كرد

داغ تو قلب خسته دلان داغدار كرد

اى سرو بوستان ولا از غم تو چرخ

جارى ز ديده اشك چو ابر بهار كرد

با كشتن تو قاتلت اى هادى امم

خود را به نزد ختم رسل شرمسار كرد

هرگز نديده ديده تاريخ تاكنون

 چون قاتل تو كو ستم بى شمار كرد

دشمن فكند گوشه زندان ز راه كين

هر كس ز مهر، دوستيت اختيار كرد

رويش سياه باد كه آن خصم بدمنش

روز زمانه تيره تر از شام تار كرد

در ماتم تو چاك گريبان خويش را

 فرزند داغدار تو با حال زار كرد

بر تربت تو مادر پهلو شكسته ات

 اشك از بصر چو گوهر غلطان نثار كرد

اى شمع برفروخته عشق، اهل دل

طوف حريم پاك تو پروانهوار كرد

باشد گداى خاك نشينت كسى كه او

 خود را مقيم درگهت اى شهريار كرد

هركس غلام كوى تو گرديد بى گمان

بر صاحبان تاج و نگين افتخار كرد

از لطف خويش «حافظى» دل شكسته را

 يزدان به سفره كرمت ريزه خوار كرد

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

اى در سپهر مجد و شرف . رويت آفتاب

در بزم ما بتاب و، رخ از دوستان متاب

از پاى فتاده ايم ، زرحمت تو دستگير

ما را كه دل زآتش داغت بود كباب

جمعيم ما و، ليك پريشان به ياد تو

و زما شكسته تر دل زهرا و، بو تراب

يا هادى المضلين ، كز مردم ضلال

جسمت در التهاب و، روانت در التهاب

تو آفتاب عالمى و، از افول تو

افتاده است در همه ذرات انقلاب

اى ايت توكل و، اى ايه رضا

ديدى جنايت از متوكل تو بى حساب

گاهى دهد مكان تو در بركه السباع

گاهى درون محبس دشمن به پيچ و تاب

زندان بى ملاقات انهم براى تو

اه از جفاى طايفه غافل از عقاب

تو زاده بزرگ جآنان جنتى

اى از ستم شهيد شده درگه شباب

ان شربتى كه داد به اجبار دشمنت

گويا شرنگ مرگ بدو، آتش مذاب

كاتش به جسم و جان تو پروانه سان فتاد

وز سوز زهر جسم تو چون شمع گشت اب

اى بر درت نثار درود ملائكه

امروز بر سلام مويد بده جواب

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

مژده اى دل كه دلربا آمد

دلربايى گره گشا آمد

محنت و درد و غم فرارى شد

شادى و رحمت و صفا آمد

بعد شوال ماه ذيقعده

شامل رحمت خدا آمد

كلك رحمت كشيده نقشى را

كز خدا بانك مرحبا آمد

از منادى ندا رسد در گوش

مژده اى مومنان رضا آمد

نجمه را داده ذات حق پسرى

كه از او جان به جسم ما آمد

هشتمين جانشين ختم رسل

حجت ذات كبريا آمد

هفتمين نور ديدگان على

ششمين يار مجتبى آمد

پنجمين حافظ قيام حسين

كاتب شرح كربلا آمد

چهارمين رهبر عبوديت

رهبرى پاك و پارسا آمد

سومين پاسدار بحر علوم

بهر تفسير هل اتى آمد

دومين استاد فقه واصول

معنى نون انما آمد

اولين پور موسى جعفر

بهر تثبيت ارتضا آمد

عالم آل احمد است رضا

يادگار محمد است رضا

نام او پاسدار نام عليست

مشى او حافظ مرام عليست

چون كلام على كلام خداست

ذكر او دائما كلام عليست

بر رضاى خدا رضاست رضا

در رضايش همه پيام عليست

نام او را على نهاده خدا

چون ولايت فقط به نام عليست

شهد جانش به كام ما نوش است

نوش هستى ز شهد جام عليست

محترم نزد مقام وى است

چون مقام رضا مقام عليست

از قوامش دوام مكتب ماست

چون قوام رضا قوام عليست

حرمت اوست محترم به همه

احترامش به احترام عليست

كللهم نور واحد از گفتن

رمز ورازش زاحتشام عليست

دل ما صيد دام عشق رضاست

چونكه هر عاشقى به دام عليست

داد مظلوم گيرد از ظالم

در كفش تيغ انتقام عليست

عين نامش علامت جود است

لطف لامش ز لطف لام عليست

هست درياى او يم رحمت

ز آنكه رحمت ز لطف عام عليست

هر كه گردد چون من غلام رضا

اين يقين دان كه او غلام عليست